Uzasadnienie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie lustracji: (więcej)
Uzasadnienie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie lustracji: (więcej)
Jacques Barrot, komisarz UE ds. transportu, cytowany przez „Gazetę Wyborczą”, o uwolnieniu konkurencji w przelotach translatlantyckich:
Wzrost liczby pasażerów powinien przełożyć się na znacznie tańsze bilety dla Europejczyków i Amerykanów.
Ciekawe związki przyczynowo-skutkowe obowiązują w WE. Najwyraźniej komisarzom wydaje się, że najpierw oni zadekretują coś, dzięki czemu społeczeństwo zacznie częściej latać samolotami, a dopiero potem ceny łaskawie spadną.
Rzecznik Greenpeace, Jacek Winiarski, o organizacji referendum na Podlasiu w sprawie Doliny Rospudy:
Należałoby […] spytać mieszkańców całej Polski, ponieważ Rospuda jest dobrem całego kraju, a nawet Europy.
A pewnie. Tylko dlaczego ograniczać się do Europy i nie stwierdzić, że Rospuda jest dobrem całego Wszechświata? Dlaczego Greenpeace nie chce, aby ONZ przeprowadziło ogólnoświatowe referendum, które określi, gdzie Podlasie może budować sobie autostrady?
Komuniści…
Wczorajszy „Dziennik” na ostatniej stronie, w rubryce bulwarowo-towarzysko-kulturalnej:
Modelka Kate Moss zaprzeczyła plotkom o planowanym ślubie z narzeczonym Pete’em Dohertym.
Po przeczytaniu powyższego naszła mnie pewna wątpliwość, przez co zajrzałem do Słownika Języka Polskiego. Ten na szczęście upewnił mnie, że narzeczeństwo oznacza okres od zaręczyn do ślubu
, a zatem wyróżnienie w pełni się należy.
Kandydat na prezydenta Warszawy, były Prezes Rady Ministrów Kazimierz Marcinkiewicz, w wywiadzie dla weekendowego „Dziennika”:
Przygotowałem i przepchnąłem przez Sejm budżet przyczyniający się do rozwoju Polski, wbrew opiniom wszystkich ekonomistów. I to ja miałem rację, bo mam intuicję ekonomiczną!
„Dziennik” w artykule „Syn jak reklama”:
Sąd jak dotąd przyznał piosenkarce 18-miesięczne prawo opieki nad dzieckiem. Po tym okresie, jeśli przedstawiciele ministerstwa rolnictwa rządu Malawi nie zgłoszą zastrzeżeń, adopcja stanie się faktem.
Czyżby w Afryce dzieci podlegały pod tę samą instytucję, co ryż i kukurydza?
22 VIII odbędzie się (pierwsze w historii Polski) wysłuchanie publiczne, dotyczące rządowego projektu ustawy o Narodowym Instytucie Wychowania. Ponieważ mam podobno coś tam mówić, zabrałem się za czytanie tego dokumentu. W uzasadnieniu posłowie zamieścili standardowe, narodowo socjalistyczne myśli o tym, że zagrożony jest patriotyzm i dobro wspólne, więc trzeba „podjąć zbiorowy wysiłek” w celu ich ratowania, że państwo powinno zajmować się wychowaniem dzieci, zwłaszcze że zwiększa się wśród nich demoralizacja, że autorytet szkoły jest zbyt mały i że PiSowi do budowy socjalizmu są potrzebni wydajni i posłuszni niewolnicy, których trzeba odpowiednio wychować. Te argumenty nie powinny jednak oburzać zwolenników przymusu szkolnego, bo są tego samego typu - państwo ma przeprowadzać indoktrynację obywateli dlatego, że [moralność/patriotyzm/tolerancja/walka z patologiami/wspólna praca na rzecz lepszego jutra/inny, bardzo ważny powód - wpisz swój].
Tomasz Pamkowski na portalu Indymedia:
Dzisiaj prowokacje, jutro nacjonalizm, pojutrze faszyzm, a jeszcze później - komory gazowe !!!
W wędrówkach po lewackich blogach zawitałem do Edwina Bendyka, który recenzuje książkę Jeffreya Sachsa pt. „Koniec z nędzą”. P. Sachs napisał w niej:
Tak, jak sromotnie zawiodła próba komunistów usunięcia konkurencji z życia gospodarczego za pośrednictwem własności państwowej, tak zawodne są próby kierowania nowoczesną gospodarką przy wykorzystaniu tylko sił rynku.
W przekładzie na język nieinteligencki oznacza to: Wolnym rynkiem nie da się sterować.
Dla tego ekonomisty po Harvardzie widocznie nie jest to oczywiste, skoro w ogóle o tym pisze. Zresztą najwyraźniej p. Sachs specjalizuje się w głoszeniu banałów, bo np. w „Świecie Nauki” z października 2005 r. pisał: na razie ustalono, że rządy odgrywają wprawdzie bardzo ważną rolę, ale wzrost gospodarczy nie zależy wyłącznie od podejmowanych przez nie decyzji.
Arcybiskup Wszystkich Ubeków Józef Życiński w rozmowie z Moniką Olejnik, cytowany w wielgachnym, niemalże półtorastronicowym artykule w „Dzienniku” na jego temat:
Systematycznie od początku zawsze opowiadałem się za lustracją i zawsze jestem za tym, że należy dążyć do prawdy.
W samym tekście Paweł Lisicki pisze m.in.:
[…] w wykonaniu polskiego hierarchy obrona godności staje się po prostu instrumentem w walce z politycznymi przeciwnikami. Tylko tak można zrozumieć osobliwą metodę dialektyczną arcybiskupa. W jego pismach pojawia się stały schemat. Najpierw buduje dychotomię: po jednej stronie są zwolennicy szacunku dla człowieka, obrońcy jego godności, ci, którzy są pełni troski i miłosierdzia, poszukiwacze prawdy, po drugiej ci, którzy człowiekiem gardzą, poniewierają nim i poniżają, ideolodzy i aroganci. Raz stworzywszy taką opozycję - podział na ludzi dobrej woli i ich przeciwników - arcybiskup używa już całej sztuki retorycznej, by swoich oponentów zapędzić do tej drugiej kategorii. […]