W uzasadnieniu wyroku sędzia Dorota Wiśniewska podkreśliła, że sąd przez ten wyrok nie wypowiada się na temat aborcji. Rzecz nie leży w treści tej wystawy, ale w formie. Chodzi o to, że osoby, które przemieszczają się po mieście muszą być wolne od tego, aby przypadkowo nie stawać twarzą w twarz z takimi obrazami, których częstokroć nie chcą oglądać, które wywołują uczucia oburzenia, niesmaku, obrzydzenia - powiedziała.

Sędzia dodała, że taka wystawa „jest głosem w ważnej dyskusji”, ale w ocenie sądu powinna być ona urządzona w zamkniętym lub częściowo zamkniętym terenie i opatrzona napisami informującymi o jej tematyce i zawartości. Osoby, które miałyby taką ochotę, mogłyby w tej wystawie uczestniczyć. Natomiast tutaj obwiniony naraził wiele osób na to, że bez swojej żadnej woli, stawały twarzą w twarz z takimi obrazami - powiedziała sędzia.

Zaznaczyła, że dla zaistnienia wykroczenia wystarczy, że prezentowane treści wywołają uczucie zgorszenia, czyli uczucie obrzydzenia, wstrętu, niesmaku, u co najmniej jednej osoby, która jest uczestnikiem takiego widowiska.

Przywołuję uzasadnienie wyroku w sprawie Łukasza Wróbla dlatego, że jutro w Warszawie odbędzie się parada homosiów. Dobrym pomysłem byłoby więc udać się na spacer na Marszałkowską, obficie się zgorszyć, a następnie poinformować wymiar sprawiedliwości o zaistniałym wykroczeniu. Jeśli polskie sądy są konsekwentne, będzie to skuteczne uderzenie w homoaktywistów. Jeśli nie, to przynajmniej będzie wiadomo, kto jest w Polsce naprawdę dyskryminowany. Przy okazji można napomknąć coś o absurdalności przepisów o wywołaniu zgorszenia w miejscu publicznym i dobrodziejstwach płynących z prywatyzacji ulic.

Szkoda tylko, że polskie prawo nie jest precedensowe.

U naszych południowych sąsiadów odbyły się wybory parlamentarne, które wygrała najprawdopodobniej Obywatelska Partia Demokratyczna, czyli trochę łagodniejsza wersja UPR. Czesi obok normalnego prezydenta (o którym nieprzypadkowo media dla Polaków wspominają nieporównanie rzadziej niż o towarzyszach z Francji czy Niemiec) będą mieli zatem w miarę normalny rząd, co pokazuje, że nawet w demokracji zdarzają się triumfy prawicy. Co z tego, skoro w Polsce walka toczy się nadal między czarnymi lewakami z PiS a faszystami z PO, przy których na liberała wyrasta nam Roman Giertych (za co chwała mu i uznanie), a ludzie nadal zdają się sądzić, że władza powinna organizować im życie.