[…] Z koszykiem pełnym serów i zieleniny podszedłem do stoiska, gdzie zwykle kupuję wino. Sięgnąłem po butelkę Casiliero del Diablo. […] No więc sięgam po wino, a tu półka zasłonięta folią - można sobie jedynie popatrzeć. Na folii żółta kartka z informacją, że uchwała Rady Ministrów zabrania sprzedaży wina w dniach 25 i 26 maja.

CO ZA CHOLERNE IDIOTY, CO ZA DEBILE, CO ZA WREDNE, GłUPIE CIEMNIOKI!!!!!!!!!! - wrzeszczałem pod nosem. - Ciekawe, co B-16 popija teraz do obiadu, jeśli nie wino! Ciekawe, co mu premier, prezydent, albo rada ministrów poda, kiedy się spotkają na wyżerce w pałacu! I ciekawe, jak bez wina odprawi msze!!!

Wróciłem do domu. Bez wina. W ramach protestu i kontestacji reżimu wyszedłem na balkon z butelką tequili w dłoni, pociągnąłem z gwinta solidny łyk, a następnie zdjąłem polską flagę. Papieska została, ale polską usunąłem - nie chcę mieć nic wspólnego z reżimem debili.

A napisał to Wojciech Cejrowski w swoim dzienniku.

„Dziennik” zamieścił dziś polemikę Jacka Żakowskiego, czołowego totalniaka III RP, który stwierdził, że niedawne ujawnienie osądzenie patriotycznej przeszłości kolejnego „autorytetu moralnego” odbyło się zbyt pochopnie, albowiem dziennikarze nie poznali jednoznacznych dowodów, a poza tym prymas stwierdził, że ks. Czajkowski wcale nie judził go przeciw ks. Popiełuszce, więc może i reszta zarzutów jest wyssana z palca. Odpowiedział mu naczelny Robert Krasowski, w którego całkiem słusznym i wyważonym tekście na szczególną uwagę zasługuje następujący fragment:

(więcej)

Rysunek z „Dziennika” (sala konferencyjna, a w niej smutni panowie w garniturach i ciemnych okularach):

Powiedzcie społeczeństwu, że nie zamierzamy nikogo krzywdzić. Chcemy tylko ich pieniędzy.

Na co idą te pieniądze? O tym gazeta informuje choćby na ostatniej stronie: Siedmiu premierów uganiało się za piłką, by pomóc dzieciom z Rumunii i Mołdawii. Dołączono zdjęcie Premiera Wszechczasów walczącego na boisku w barwach biało-czer… przepraszam, w niebieskiej koszulce z pięcioramiennymi gwiazdami. Bo impreza, z udziałem oberpremiera Barroso, była zorganizowana przez towarzyszy z WE.

Armin Meiwes, skazany przez niemiecki sąd na dożywocie za kanibalizm:

Chciałem go zjeść, nie chciałem go zabijać.

Podoba mi się to tłumaczenie, jest bardzo postępowe. Proponuję analogiczne: „Chciałem mieć pieniądze, nie chciałem go okradać” - z dedykacją dla fiskusa.

Wyrok niemieckiego sądu stanowi oczywiście jawny dowód na to, że w państwie tym panuje tyrania totalna. „Ofiara” kanibala została zjedzona na własną prośbę, więc nie powinna go za to spotkać żadna kara, zgodnie z zasadą „Chcącemu nie dzieje się krzywda”. Postępowy Zachód ma jednak nowe, lepsze powiedzenie: „Masz robić tylko to, na co ci pozwolimy - a jak nie, to zamkniemy cię w więzieniu. Bo tak nam się podoba.”